Bu ses çocuk şiiri söylüyordu.
Gerçekten duymuş muydu?
Akira başta bir şey söylemedi,
sadece onun banyosundan hoşlandı.
Ve " Anne, bana bak." dedi.
Ama sonra,
" Ahırdaki kadın kimdi? " dedi.
" Chiyojo " dedi annesi.
" Ona yaklaşma!"
" O seks düşkünü bir cadı."
" O erkeğini beklemekten delirdi."
" Bu bir gelenektir. Her Boğa Yılının, Boğa Gününde,"
" 20 yaşında evlenmemiş kadınlar,"
" elbiselerini değiştirir, yıkanır,"
" saçlarını yapar, boyanır.."
" ve kendilerini bir odaya kilitler."
"Ruhlarını yoğunlaşmak için duvara bakıyor, sonra dua ediyorlar."
"Aynada düşündükleri adamın yüzü görünecektir."
"Ama o kadına hiç yüz görünmedi."
"Bir yıl bekledi, iki yıl,"
"ve sonra üç yıl, o delirdi."
"O ahırda kilitli kaldı.."
"Bazen Ay ışığında dışarı çoktı.."
"bir erkek aradı."
"Ya benim için dışarı çıkarsa?"
"Ya tekrar peşimden gelirse?"
"Merak etme, annen yakında."
Akira tapınağın rahibini ziyaret etti.
"Yeni bir anne" diye ne demek istiyorsun?
Sanki yeni biri varmış gibi.
Dünyada hiçbir şey yeni değil.
Gizli anılar her zaman ortaya çıkar. Bu kadar.
Akira sorar, "Bunun için neden çocuk şiiri kelimelerine takıntılıyım?"
"Neden seyahat etmeye takıntılı oldum?"
"Neden soruyorsun?" dedi rahip.
Ama Akira devam eder,
"Başka bir annem olabilir mi?"
"Belki de nu bulana kadar seyahat etmeliyim?"
"Saçmalık" dedi rahip.
"Gözlerin gökyüzünde bir kuşu izliyor ve gökyüzünü görmüyorsun!"
Yine de, Akira Chiyojo'yu gördü.
Bu defa, annesinin tepkisi çok kötüydü.
Onu tokatladı, bağladı, hakaret etti.
O affedilmek istedi ve bir daha asla yapmayacağına söz verdi.
Onun bütün gece ağaca başlanmış olarak bıraktı.
Sabah, kasabaya gitmeden önce, annesi söyledi,
"Korkma,"
"sihirli förmüller yazacağım ve o sana asla yaklaşamayacak."
Onun cildine ve kıyafetlerine yazdığı..
çocuk şiiriydi.
" Ay gibi yuvarlak top,"
" Annem gibi yumuşak tatlı top,"
" İlk önce bir kutu,"
" Sonra kırmızı bir iplik."
" Daha sonra, geniş kollu bir parti elbisesi,"
"Hepsi Oharu için,"
"belki ölecek, ama nerede bilmiyorum."
" Artık hiç kimse seninle olmayacak."
Akira annesinin sözlerini hatırlar,
" Sen sonsuza kadar benim oğlum olacaksın."
O acımasız bir anne hakkındaki ..
diğer sözleri hatırlıyor,
hapsedilmiş bir uşak, saygıdeğer bir isterik,
ama gerçekte, kocası tecavüz etti ve 10 yıl ahırda tutuldu.
Bu kelimeleri kim söyledi?
" Bir top, yüzen bir top. Onu yakalamamı istiyorlar."
"Kabarcık olmadan yüzen o yuvarlağa bakıyorum,"
" günışığında uyanıp."
" Ayaklarımı ıslatmadan yakalamak istiyorum."
" Geçen bir polis şapkasını çıkarır ve topu yakalar."
"Polis Akira'nın annesinin aşığıdır."
" Akira'nın babası gelince, ona bir 'deniz subayı' dediler."
"Ama onu hiç kimse görmemişti."
" Garip bir anne-oğul ilişkisi!"
" Garip bir anne-oğul ilişkisi mi?" " Neden garip?"
" Bir okulun bulunduğu yerde, hiçbir şey garip olmaz."
Kızın vücudu karaya çıkınca öldü.
O asker kaçağıyla intihar etti.
Akira önce bir zevk evinde durdu.
Bu onun annesi gibiydi-
"Ama başka bir kadın- Bir adam anneme hakaret ediyordu."
Akira hizmetçiye soruyor.
"Hayır, bu bir ninni."
Hizmetçi düşünür.
Sonra, zevk evinde, kızlardan biri çocuk şiiri mırıldanır.
"Müzik yok" der Akira. " Kelimeler. Kelimeleri hatırla!"
"Bunlar doğru kelimeler değil." der Akira.
"Elbette değil." der kız. "Onları ben hazırladım."
"Ama daha önce söylemiştin."
"Hatırlamıyorum."
" Hatırlamayı dene! "
" Buraya şiir okumaya gelmedin, değil mi?"
Yolda, Akira bir kaç şemsiye tamircisini geçti.
Akira çocukluğundak ev..
Kara Kapı Malikanesine döndü.
Evden yaşlı bir adam çıkar.
"Topu alan kıza bakabilir miyim?"
"Hangi kız, ben yalnız yaşıyorum?"
"Lütfen biraz çay alın."
"Ben son 30 yıldır burada yalnız yaşıyorum."
" Bu şey topa mı benziyor?"
"Bu bir fikir taşı."
"Kadınları bereketli yapar."
"Bazıları belirgin olarak küçük!"
"Bazıları pirinç keki kadar büyük."
"Çocuğu olmayan bir kadın okşarsa hamile kalacaktır."
"Bugün, her şey aynı."
"Yaşlı kadınlar bu taşları satıyor."
Bazen onlar sorar, "Çocuk yerine, bana annemi ver."
"Ancak bir çok genç kadın, büyülü güçleri için bunları satın alıyor."
"Annemin seviştiği o adam ..
bendim."
" Korkma, annen yanında!"
O son kapıyı açar ve annesini görür, perilerle çevrilidir.
"Akira, beni yine hamile bıraktın."
Akira bir çocukken nehirde boğulduğunu görür.
Kendisini boğdu mu?
Yas tutan köylüler korteji izler.
Annesi onların arasındadır,
ve gelinlik giymektedir.
Akira tekrar yola çıkacaktır.
Ülkeden ülkeye dolaşacaktır.
Deniz mi? Geçecektir.
Dağlar mı? Tırmanacaktır.
Bulutlar rehberi olacaktır.
İstediği şey mantıklı değildir. Tüm açıklamalar reddedilir.
O çocuk şiirinin sözlerini bir kez dinlemek ister.
O zamana kadar, seyahat eder, seyahat eder.
ÇİM LABİRENT
yönetmen Shuji Terayama,
oyuncular Hiroshi Mikami, Takeshi Wakamatsu, Keiko Niitaka ve Juzo Itami.
senaryo Shuji Terayama ve Rio Kishida.
Kyoka Izumi'nin eserinden
kamera - Tatsuo Suzuki. sanat yön. - Isao Yamada.
film düzenleme - Tomoyo Oshima. müzik - J.A. Seazer.
iletişim Hiroko Govars ve Eiko Kujo.
anlatan Florence Carese
DOLAP
yönetmen WALERIAN BOROWCZYK
GUY DE MAUPASSANT'IN ESERİNDEN
Geçen kış bir akşam üzeri,
zaman zaman ruh ve bedenimi kapsayan yorgunluk ezginliğe,..
birden bire tutulur gibi oldum.
Evde yalnızdım,
eğer bu vaziyette oturmaya devam edersem,
korkunç bir keder buhranı içimde kalacağımı,
bu buhranında gayet kötü sonuçlar doğuracağını hissettim.
Şemsiyemi aldım ve ne yapacağımı bilmeden dışarı çıktım.
Bulvara çıktım,
cafelerden geçerek dolaştım, yağmurdan dolayı yarısı boştu,
insanın içine ve ruhuna işleyen buz gibi soğuk bir yağmur vardı.
Güzel bir yağmur değil,
ince ve ahmak ıslatan cinsten, kapılarda barınak aratan tür..
ancak yağmur damlalarını hissedemiyordum.
Nemli yağmurlardan biriydi.
Bilinmeyen damlacıkların sürekli duşu..
insanın kıyafetini sulu bir köpükle..
hızla örter, buz gibi teneffüs eder.
Ne yapacaktım?
Orada burada dolaştım, bir kaç saat geçirmek için bir yer arıyordum,
Paris'te gece eğlencesinin olmadığını ilk kez farkettim.
Sonunda, seçimimi yaptım.
Bunu kurutur musunuz? Açmadan.
Bu kötü şanstır.
Sahne arkasına geçmek kesinlikle yasaktır!
İşte. Şimdi geçelim!
Bu yeterli! Terkedin!
Teşekkürler.
- Yardım edebilir miyim? - Evet, onlar acıtıyor.
Güzel ayakkabılar. Onlara iyi bakın.
Özür dilerim.
Sizin isminiz nedir?
Bu yarım saatlik bir fiyat.
İyi.
Bir gece 6 saat..
ya da 12 nin yarısı kadar,
12 birime eşittir.
Sana iki kat ödeyeceğim,
24 birim, geceyi seninle geçirmek için.
Dalga mı geçiyorsun? Tüm gece birlikte mi?
Üzgün haldeyim,
ve geceyi dayanılmaz halde yalnız geçirme fikri!
Tamam.
Değişeceğim.
Peki! Çabuk ol!
Burası karanlık!
Burada uzun süre mi yaşıyorsun?
15 Ocak'ta 6 ay olacak.
- Daha önce neredeydin? - Moselle Sokağı.
Bıraktım, kapıcı beni dışarı attı.
- Eve polis bile gönderdi. - Polis mi?
Her yeri aradılar.
Daire tanınmıyordu.
Kattaki mobilyaların çekmeceleri devrildi. Berbattı.
Mahallede bir hırsızlık oldu, bunu intikam için kullandı.
İntikam mı? Neden?
Bu uzun bir hikaye.
Bir süredir beni gözlüyormuş.
Her gün kapımı çalıp tuz ya da soğan isterdi.
- Soğan mı? - Evet, ya da bir şey!
Onun için kiminle olduğumu öğrenmenin bir yoluydu.
Berbat bir kadın.
- Affedersin. - Dert etme. Biraz dik.
- Evet, öyle. - Neredeyse geldik.
Geldik.
Yardım edeyim.
Hayır, devam etmeyin. Son da, sağ tarafta.
Tiyatro müdürü eski bir soyunma odasında kalmamı sağlıyor.
Güzel, sakin bir yer.
Yalnız mı yaşıyorsun?
Açıkça.
Ben dürüst bir kızım.
Yarına kadar mı kalacaksın?
Öyle karar verdik.
Tamam, tatlım. Sadece kontrol ettim.
Bir dakika bekle. Hemen döneceğim.
Birisiyle konuşuyor gibi görünüyor.
Kim olabilir?
Pezevengi mi?
Güçlüyüm ve yumruklarımda öyle. Neler olacağını göreceğiz.
İçeri gelebilirsin.
Kendini evinde gibi hisst, tatlım.
Bir sorun mu var?
Ne var, heykel gibi oldun?
Acele et!
Teşekkürler.
Bu da nedir?
Tek başına bir kadın bazen kendisini savunmak zorundadır.
Bazı serseriler var!
Evet, ama benden değil.
Ben dürüst bir adamım.
Sen bir meleksin.
- Bu ses ne? - Merak etme, tatlım!
Yan taraftaki kız. Her şeyi duyabiliyorsun.
Duvarlar çok ince, karton gibi.
Ne yapıyorsun?
Biri mühürlenmiştir.
Bana inanmıyor musun, tatlım?
Sana inanıyorum.
Ama serserileri asla bilemezsin.
Sigara içmemin sakıncası var mı?
Hafif bir puro, güzel kokulu.
- Tabi, içebilirsin. - Teşekkürler.
Ateşin var mı?
Bu gibi insanlar ilk aşk olayları hakkında sorguya çekmek gibi saçma..
bir merakla hareket ederek,
başından geçen ilk günahlarında..
masumiyet izi bulmak suretiyle..
belki de ilk hatalarının ..
neden ileri geldiğini anlamak..
üzerindeki örtüyü kaldırmak istedim.
Onu ilk sevgilisinden itibaren sorguladım.
Yalan söylediğini biliyordum.
Önemi yoktu.
Yalanlar arasında,
belki cilt bakımı ya da hareketli bir şey keşfederdim.
Söyle bana, ilk erkeğin kimdi?
O bir gemi yapımcısıydı, tatlım.
Bana anlat. Neredeydin?
Argenteuil.
Orada ne yapıyordun?
Bir restaurant'da çalıştım.
Hangi restaurant?
- Açık Deniz Gemicileri. Biliyor musun? - Yüce Tanrım, evet.
Bu Smiley'in yeri.
Evet, öyle.
Nasıl tanıştınız, bu sandalcıyla?
Yatağını yapıyordum, bana saldırdı.
Aniden, arkadaşımın doktorunun tavsiyesini hatırladım-
hastanede çalışan gözlemci ve felsefeci doktor..
hasta annelerle onu günlük temas içerisine sokmak, fahişeler,
tüm utanç ve sefaletiyle,
zavallı kadınlar, cebinde para ile..
dolaşan erkekler için bir avdı, demişti.
Bana daima şöyle söyledi :
"Kendi sınıfından ve toplumsal duruşundan dolayı her erkeğin bozduğu bir kız vardır."
"Ben defalarca gördüm."
"Masum bir kızın çiçeklerini topladığı için zenginleri suçluyoruz,"
"ama bu doğru değil."
"Zenginlerden peş peşe buket alınır."
"İkinci çiçekler arasında seçim yapabilirler,"
"ama ilk çiçekte değil."
Senin hikayeni biliyorum.
Biliyorum.
Denizci senin ilkin değildi.
Yemin ederim, tatlım.
Yalan söylüyorsun.
Söz veriyorum.
Hayır, yalan söylüyorsun.
Bana doğruyu anlat.
Ben bir büyücüyüm, güzel kız.
Ben bir uyurgezerim.
Doğruyu söylemezsen, Seni uyutacağım,
ve öğreneceğim.
Nasıl tahmin ettin?
Sana söyledim, ben bir büyücüyüm.
Devam et, konuş!
İlk defa şöyle oldu.
Köyde festival vardı.
Bay Alexandre adında bir aşçı getirdiler.
Gelir gelmez, istediğini yapmaya başladı.
Herkese kral gibi emrediyordu, hatta patron ve karısına bile!
Yakışıklı ve uzun boyluydu.
Mutfağın her tarafına koşturyordu.
Sürekli "Tereyağı getir! Yumurta!" diye bağırıyordu.
İstedikleri derhal yapılmazsa kızıyor..
ve insanın yüzünü kızartacak sözler söylüyordu.
Günün sonunda,
kapı önünde piposunu içiyordu.
Elimde tabaklarla geçerken,
bana "Hadi çocuk,"
"gelde bana.."
"manzarayı göster. " dedi.
Ben de aptal gibi oraya gittim.
Nehir kenarina yeni gelmiştik ki, bana öyle bir saldırdı ki, neye uğradığımı anlamadım.
Sonra 9:00 treniyle kalktı ve gitti.
Bir daha asla görmedim.
Hepsi bu kadar mı?
- Florentin olduğunu sanıyorum. - Florentin kim?
Çocuğum.
İşte bu, Florentin.
Çok güzel.
Sandalcıya baba olduğunu söyledin, değil mi?
Elbette.
Sandalcının parası var mı?
Evet.
O bana Florentin için 300 Frank para verdi.
Çok iyi.
İnsanların düşündüğü kadar aptal değilsin.
Florentin şimdi nasıl?
O artık büyük bir çocuk.
Yakında ilk komünyonunu alacak.
Ve o zamandan beri, mesleğini vicdanlı olarak yaptın.
Elimden geldiği kadar.
Önemli değil, sadece komşu! Tatlım, yemin ederim, önemli değil!
Anne!
- Bu da ne demek? - Uyuyordum ve düştüm.
- Beni azarlama. - Ne bekliyorsun?
Çocuğu yatılı okula göndercek kadar para kazanmıyorum.
Fazladan bir odaya verilecek param yok!
Yalnız olduğumda, o benim uyur.
Birisi bir yada iki saat geldiğinde, dolabın içinde kalabilir. Alışkın.
Ama sen bütün gece kaldığında, onun sandalye de yatması kötü!
Seni görmek istiyorum...
tüm geceyi bir sandalyede harcıyorsun!
Düştüm.
Denediğini görmek istiyorum!
Bu benim hatam değil!
Bu benim hatam değil.
Bir, iki-
Yedi.
İşte.
Bu benim hatam değil, anne!
- Mutlak memnuniyet. - Nefis.
Sinirlenmeyin! Bu geceki seyirci ikinci sınıf!
Hala profesyonalce gurur duyuyorum!
Türkçe Altyazı : selami55